STICHTING KOMPAS
NEDERLAND PRESENTEERT,
EXPOSITIE LENTEKRIEBELS
Van Lentekriebels naar Zomersproeten (of
Zomergroenten;),
de Kunst van het Kijken: een tussenstand
De eerste expositie zit erop.
Tien dagen lang toonden de eerste zes deelnemende
kunstenaars hun werk aan een goede 400 bezoekers. Daarmee
is het project “Kunst van het Kijken” gelanceerd in de
culturele atmosfeer van Maastricht. Van kraakpand tot
provinciehuis wordt gestalte gegeven aan dit markante
initiatief. Tijd voor een kort moment van reflectie en
een blik naar wat komen gaat.
Tijdens de officiële opening in de “B32 Artspice” werden
alle medewerkers door projectinitiator Peter Vrehen
persoonlijk in het zonnetje gezet. Mevrouw Leers sprak
vervolgens over de melancholie, in dit geval de
Lentekriebels, waar artistieke geesten bij de wisseling
der seizoenen sedert jaar en dag door overmant worden.
Onze ambassadeur Marc Rieu stelde zich -vol trots en
tevredenheid- voor als liefhebber, historicus en maker
van kunst. Apple adept Wim van Alem liet zijn artistieke
kanten zien met een Lentekriebels animatie en daarmee
werd de expositie flitsend onthuld. De vermaarde
“Eikelbar” opende zijn toog en de vegetarische sushi viel
in goede aarde. Artspice B32 deed zijn naam eer aan; het
bleek de ideale tuinaarde voor de beoogde kunstzinnige
kruisbestuiving. De “Kunst van het Kijken” werd praktijk;
een ongedwongen plek waar lichamelijk gehandicapte- en
chronisch zieke kunstenaars samen met niet gehandicapte
kunstenaars én kunstliefhebbers van gedachten wisselden.
Zo was er Jan van Genk die doof is, maar daardoor een
scherp observatievermogen heeft ontwikkeld. Zijn blik op
ieders werk sprak boekdelen over de beweging en het
groeiproces van de kunstenaar. Janneke stelde niet alleen
in haar corner drie grote werken tentoon, maar voorzag de
kale ingang van klein gedetailleerd werk. Hiervan gingen
uiteindelijk, tegen een schappelijk prijs, een aantal
exemplaren mee met de voormalig directeur van het
Bonnefanten museum. Jos Werker en zijn werk waren ook
prominent aanwezig tijdens de tien dagen, evenals zijn
vriendin Astrid. De Indische rijsttafel die zij beiden
kloek soldaat maakten, bleek een heuse publiekstrekkende
“performance”, de B32 stroomde na sluitingstijd plots vol
bezoekers. Tafelgenoot Ilse van Lieshout kwam met haar
kleurrijke werk verassend uit de hoek; het vormde een
mooi geheel met haar buren Janneke en Pieter. Ook zij
sprak met Jan van Genk over beweging en “Zen” in de
kunst. Het werk van Pieter Jaegers, dat daarvoor mooi ter
illustratie diende, deed ampel stof opwaaien. Tijdens
zijn primeur in de Limburgse hoofdstad verkocht hij
gelijk al werk. Net zoals Mara, die met haar excentrieke
bakfietsen en foto’s van vergane materie veel
kunstliefhebbers wist te biologeren. Samen met Janneke
trok zij in de weken voor de expositie de B32 kar. De
bewoners van het pand hebben samen met Jeroen de ruimte
in opperste paraatheid gebracht. Tot slot waren er de
landschappen van ambassadeur Marc Rieu, in diverse
kleuren en formaten wist hij een uitgebalanceerde
doorsnede van zijn werk te presenteren. En zo was ook de
expositie -met dank aan Olivier Henn- in zijn geheel
treffend uitgebalanceerd. Er viel een divers spectrum aan
kunst te bezichtigen, maar door de achterliggende
filosofie werd nu juist de rode draad gesponnen. De
reacties in het gastenboek waren mede daardoor erg
lovend.
Voor de komende expositie is een grotere ruimte nodig;
het aantal deelnemende kunstenaars is inmiddels
aangegroeid tot 22. Ook de bovenstaande kunstenmakers
hebben allen toegezegd deel te nemen in aan het Parcours
en de KunstMarkt.
Dat de lichamelijke status van de maker los moet staan
van zijn werk, is de eerste doelstelling van het project.
Daarom worden tijdens de inrichting van de
tentoonstelling de werken “an sich” bekeken. De twee
werelden, die van de lichamelijk gehandicapte- en die van
de “normale” kunstenaar, worden tot een geheel
aangelengd. Sterker nog: ze gaan een bruisende synthese
aan. Dit streven om meer te creëren dan de som der delen,
is tekenend voor SKN. Niet alleen smeedt de Kunst van het
Kijken nieuwe allianties tussen diverse kunstenaars, ook
allerhande locaties en belanghebbenden vormen een
“ordinary league”. Dit werd bevestigd door het
gevarieerde publiek dat de opening en expositie in
Artspice B32 bezocht en mogelijk maakte.
De toeschouwers die de kunst van het kijken meester zijn,
ervaren ook een synthese van vorm, kleur en toets als een
fenomeen dat zich achter de waarneming ontwaard. De
organisatie van de “Kunst van het Kijken” maakt geen
onderscheid in wie de kunst maakt. Van Vuige Vogels tot
Sjieke Sjengen; kunst maakt op haar beurt geen
onderscheidt in wie zij raakt. Dat is immers de handicap
van Kunst, zij is kleurenblind. De organisatie hoopt in
elk geval de komende anderhalf jaar deze lijn voort te
zetten. Voor meer informatie en aanmelding bekijkt u onze
website: www.kunstvanhetkijken.nl
Jan Smeets