Ellen Grael
“Goede
kunst kan alleen ontstaan uit het besef dat je morgen
dood kan zijn”
“Zalig zijn de zachtmoedigen”, dat is de titel van
haar laatste serie werken. Omdat Ellen Grael in
Amsterdam woont spreken we af in café de Poort. Ze is
druk bezig met de overstap naar Maastricht de
provinciestad waar het allemaal wat rustiger en
gemoedelijker aan toe gaat. “In Amsterdam moet je
continu op scherp staan”, nu is ze van plan om
startende kunstenaars in het zuiden van het land te
coachen. “Talent moet onderhouden worden”, het
Maastrichts tempo neemt ze daarbij graag voor lief.
Ellen Grael studeerde in 1983 af aan de Kunst
Academie Minerva te Groningen, ze vertrok als pionier
naar Amsterdam en hield zich met hard werken staande
in de bruisende hoofdstad. “Iedereen is creatief in
Amsterdam, ik walg ervan”. Niettemin ontwierp ze toen
kunst voor metrostations, gaf les en publiceerde
artikelen in landelijke dagbladen. Ze werkte zich op
tot galerist aan de Prinsengracht en organiseerde
meer dan 25 exposities. Zodoende leerde ze de mores
van de kunstwereld: “het is veel ellebogenwerk en
heel veel wordt gekopieerd”.
Ellen komt uit een gezin van sporters: “’je bent een
profiteur’, zo is de teneur.” Zo lang ze zich kan
herinneren was ze een vreemde eend in de bijt: “Maar
zij weten niet wat het kost om allround kunstenaar te
zijn: aan concurrentiestrijd, eenzaamheid, innerlijke
strijd…is het jaloezie?”. Ze kreeg op haar elfde les
in diverse technieken en had een onstilbare interesse
in de geschiedenis van kunst en ambacht. “Bewustzijn
van de traditie en de technieken is een must”. Zelf
is ze geïnspireerd door de altaarstukken uit de
vroege renaissance, de fresco’s van Michaelangelo en,
sinds kort, door de religieuze symboliek uit de OLV
Basiliek. Om haar ideeën te verbeelden gebruikt ze
wat voorhanden is, de droge ets techniek op de plaat
en de zachte tinten van gewassen inkt kunnen de tand
der tijd het beste weerstaan.
“Goede kunst kan volgens mij alleen ontstaan uit het
besef dat je morgen dood kan zijn.(…) Een eeuw
geleden waren kunstenaars meer doorwrongen van dat
besef, met alle ziektes, economische- en sociale
onzekerheid.” Ondanks de prestatie gerichte tredmolen
van onze samenleving, is Ellen positief. “De
maatschappij waarin we leven is veel te hard (…) maar
ik zie dat de maatschappij verandert, de mensen
worden spiritueler, worden serieuzer.” Ze is
vastbesloten om in Maastricht verder te gaan, om
jonge kunstenaars te wijzen op de valkuilen van het
vak.“Heel veel dingen liggen vast in het leven. Je
krijgt wel veel kansen, maar hoe ga je ermee om?”
Veel getalenteerde kunstenaars delven onterecht het
onderspit. “Ik wil zorgen dat ze uiteindelijk niet
afglijden tot postbode”. Terwijl ze vertelt hoe ze
dat aan gaat pakken, bestellen we nog een rondje in
de Poort.
Meer info op www.ellengrael.nl
Fotografie: Mara
Berkhout, www.maraberkhout.tk
Tekst: Jan Smeets, www.smeetstekst.nl
Klik hier om de andere kunstenaarsprofielen
ook te bekijken.
