Erna
Verdurmen
“We helpen elkaar en trekken elkaar
op”
De tafel staat gedekt: broodjes met roomkaas, zwarte
koffie en Limburgse vlaai. De vlaai was over van
gisteren: Erna Verdurmen is net 70 jaar geworden. We
zouden het haar niet gegeven hebben. Op de kast in de
knusse woonkamer staat het bol van de
verjaardagskaarten, ze staat volop in het leven. Erna
werkt in de tuin, zingt in twee zangkoren en
schildert aquarellen en iconen. In dit ‘monnikenwerk’
vindt ze rust, eenvoud en geluk: “ik had nooit
gedacht dat ik dit nog allemaal zou kunnen”.
Oorspronkelijk komt Erna uit Zeeuws Vlaanderen. Haar
man, oorspronkelijk tapijtwever, kreeg een baan als
machinist aangeboden in Maastricht. Inmiddels heeft
ze het al 36 jaar prima naar haar zin in Daalhof,
alwaar ze haar kinderen grootbracht. “Maastricht is
een erg mooie stad”, ook het regelmatige fietsen met
haar man langs de Jeker houdt haar vitaal. Elke
woensdagmiddag gaat Erna naar de schildersgroep
Daalhof: “we helpen elkaar en trekken elkaar op”. Het
materiaal kreeg ze indertijd van Sinterklaas. “Treedt
binnen in het heiligdom”, boven heeft ze een klein
atelier met uitzicht op de tuin en het geluid van
kletterend water en kwetterende vogels. Verder zien
we een bureau met kaarten die ze ook zelf maakt, een
rek met kralen, kindertekeningen van een van haar
twee kleinkinderen en borduursels. En haar aquarellen
natuurlijk.
“In 1993 maakte ik een van mijn eerste aquarellen:
een vaas bloemen”. Sindsdien heeft ze de
uitwaaierende techniek veel beter leren beheersen.
Erna schildert aquarel landschappen (met kapotte
prikkeldraad als subtiel detail), herfsttaferelen met
paddestoelen en lokale gebouwen zoals de
parochiekerk. Een sprekend werk is de Haan, deze is
eigenlijk uitgeknipt uit een werk waarvan de
bloesemboom mislukt was. Kuikens en kippen zijn er nu
bij geschilderd en het prikkeldraad werd gemaakt van
garen. De pluk gras op de voorgrond maakt de collage
af, zo ontstaat haar kunst: kijken, verzamelen en
verbeelden. Een andere techniek die ze gebruikt is
monotype: een afdruk van een nog vochtige afbeelding
op glas naar papier. Het levert een eenmalige
lichtere druk op van zachte, abstracte contouren.
Met het project Kunst van het Kijken kwam ze in
aanraking met nieuwe mensen en inspirerende plekken
zoals het Landbouwbelang. De modeshow van Davina vond
ze prachtig: “vooral die jurk van stropdassen”.
Betreffende haar eigen werk is ze nog het meest trots
op de iconen. Een jaarlijks project van zes
donderdagen bij de broeders van de Beijaard. Met
Gregoriaanse muziek op de achtergrond drukt ze met
Engels rood carbonpapier de opzet op een witte plank.
Vervolgens schildert ze nauwgezet een donkere laag en
daarbovenop weer een lichtere. Een Maria, Jezus en
engelen; het geloof helpt haar te allen tijde in het
leven te staan en creatief te zijn. Erna’s devies is
eenvoudig maar waarachtig: “pluk de dag”.
Tekst: Jan
Smeets, www.smeetstekst.nl
Klik hier om de andere kunstenaarsprofielen
ook te bekijken.
