Esther de Bont
Intermenselijke Sferen
Esthers vader werkte onder andere als siersmit, hij
draaide metaal tot statige hekken. De fascinatie voor
metaal is ook te zien in dochters werk:
elektriciteitsmasten die als reuzen in het landschap
staan, esthetische industrieën met gouden
rookpluimen, flatgebouwen en koperen leidingen.
Schoorstenen die de aarde met de lucht koppelen. Het
zijn verbindingen die Esther de Bont boeien, maar
niet alleen tussen metalen megamachines; ook de mens
in zijn context wordt verbeeld. Esther werkt
duurzaam: sinaasappelkistjes dienen als doek, op elk
ingekaderd latje staat een persoon afgebeeld,
verbonden met de ander door een horizontale drager.
Esther vindt haar evenwicht als creatief ondernemer
steeds beter. De behoefte om concreet bezig te zijn,
is altijd al aanwezig geweest. Haar voorkeur gaat uit
naar figuratief boven abstract, al tijdens haar
opleiding wilde ze toegepast te werk gaan. Na een
half jaar in Marseille te hebben gewoond werd ze in
Maastricht aangenomen aan de ABKM, waar ze in 2005
afstudeerde als docent beeldend. Daarna trekt Esther
haar creatieve registers open binnen het
Maastrichtse.
Ze is ondernemend: ze exposeert, ze geeft les, ze
maakt reizen. Samen met LBB-ers Jeroen en Obed toert
ze in 2007 in een oude Citroen 2CV naar Gambia. Onder
de werktitel Paint the Eend
verzamelen zij dromen en
wensen van kinderen die vervolgens worden geschilderd
op de 2CV. “Do you.. uh ..dream?” is de titel van het
boek dat verschijnt naar aanleiding van deze
(kunst)actie. Het recht om als kind te dromen wordt
nu door Esther en de Freinetschool De Piramide in de
vorm van een Cosmogolem
gegoten: een
kunstzinnige, kosmopolitische basisschoolreus door
Koen Vanmechelen. Voor volwassenen initieert ze
momenteel, samen met bevriend kunstenaar Guido Mevis,
een tekencursus in de AINSI: Kijken en Tekenen.
Tussen alle bedrijven door maakt Esther haar kunst.
Hetzij schoksgewijs, want de inspiratie laat zich
moeilijk plannen. Deze borrelt een tijdje onderhuids
en spuwt plots brokken lava en as over het canvas. Of
sinaasappelkistje, stukken plastic of bruin
inpakpapier, het liefst alle tegelijk. De gelaagdheid
in haar werk versterkt het “verhalende en
melancholische karakter”. Haar kunst doet aan als de
vergeelde foto’s uit een zoekgeraakt fotoalbum op de
zolder van het ouderlijk huis (wellicht die foto
waarop Esther als kleuter al figuratief vingervervend
in de weer was). Op haar doeken en tekeningen lijken
belangrijke verhalen te worden verteld. Vensters op
complete geschiedenissen, die urgent gezien dienen te
worden. Maar dan in een keer een harde streep wit,
een tactiel lijntje, een verwrongen tronie, een
bamboestokje als omlijsting. Deze sferische details
hechten het alledaagse met een op ambachtelijke wijze
geconstrueerd anachronisme. Wederom een verbinding.
www.kijkenentekenen.wordpress.com
www.painttheeend.org
www.estherdebont.nl
Graag verwijzen wij u verder naar haar
website voor meer informatie over haar
werk.
Fotografie: Mara
Berkhout, www.maraberkhout.tk
Tekst: Jan Smeets, www.smeetstekst.nl
Klik hier om de andere kunstenaarsprofielen
ook te bekijken.
