Thei Peeters (in
memoriam, Thei is met groot verdriet van ons
heengegaan op vrijdag 11 september
2009)
“De
doeken zitten in mijn hoofd, en dan moeten ze er
vroeg of laat uit!”
Is een vrolijke man die al jarenlang werkzaam is in
het speciaal onderwijs: een school voor zeer moeilijk
lerende kinderen. Sinds korte tijd echter, door
toedoen van een vervelende ziekte, is Thei bevlogen
aan het schilderen geraakt. “Ik werd zo enthousiast
van het schilderen, ik was gewoon niet meer te
remmen”. Binnen een jaar schroefde hij zijn productie
op tot driehonderd werken, hij noemt zichzelf een
laatbloeier. Uiteraard leerde hij de basistechnieken
op een cursus, Atelier Leudal, maar zijn vrije
experimenten ontspruiten rechtstreeks uit zijn open
fantasie: “de doeken zitten in mijn hoofd, en dan
moeten ze er vroeg of laat uit!”
Kandinsky en Maurice de Vlaming zijn grote
voorbeelden voor Thei. Hij schildert landschappen in
aardetinten, dansende huizen die als decor voor de
Efteling zouden kunnen dienen en vlakvullende
Toscaanse landschappen die weer aan Keith Haring doen
denken. Veel van deze vlakvullingen, in diverse
thema’s en series, zouden als glas in lood raam niet
misstaan. Met een van zijn werken afkomstig uit een
serie van 17 (!) met de titel “Als de rook om je
hoofd is verdwenen…”, won hij de Thalens
publieksprijs Midden-Limburg 2008. De prijs werd
uitgereikt door de legendarische zanger Boudewijn de
Groot, de schrijver van het nummer dat ter inspiratie
diende.
Nog steeds lijkt Thei met zijn hoofd in de wolken
maar hij houdt zijn benen op de aarde. Hij neemt zijn
ambities serieus, zoals naast het schilderen ook het
gitaarspelen. Hij is een positieve denker. Het
grootste compliment dat hij ontving was tijdens de
eerste expositie in het Ziekenhuis van Weert: zieke
mensen werden vrolijk van zijn werk, de kleuren en de
vormen fleurden hun dag op. De expositie in Theater
DOK6 in Panningen (2008) was eveneens een geweldige
ervaring met veel positieve en leuke reacties.
Ondanks dat Thei binnenkort aan de chemotherapie
moet, blijft hij moedig en volhardend in het leven
staan. Hij bruist van de ambities zoals zelf een zeer
groot doek spannen en beschilderen, de serie van 17
opkrikken naar 25 en via de Kunst van het Kijken met
veel inspirerende mensen in aanraking komen.
“Door nieuwe mensen te ontmoeten kom je op andere
gedachten, ik vind het project geweldig!” Samen met
Tiny van Ee, een dorpsgenoot en collega cursist,
nemen ze zich voor bij Jos Werker op bezoek te gaan.
Zijn marmer technieken hebben de radertjes weer laten
draaien. Naast het onberispelijk schilderen van
doeken blijft hij als vrijwilliger werken op de
ZMLK-school de Maaskei in Heel. Voor de gezelligheid
want als administratief medewerker en
levenskunstenaar wordt hij daar door het team op
handen gedragen. Daar twijfelt niemand aan.
Fotografie: Mara
Berkhout, www.maraberkhout.tk
Tekst: Jan Smeets, www.smeetstekst.nl
Klik hier om de andere kunstenaarsprofielen
ook te bekijken.
